Przejdź do treści
zawodPolicjant.pl
Zaloguj się Załóż konto

Ustrój, organy i zadania Policji

Definicja formacji z art. 1 ustawy o Policji, katalog zadań podstawowych, siedem rodzajów służb, organy centralne i wojewódzkie oraz organizacja hierarchiczna z zarządzenia nr 30 Komendanta Głównego Policji.

Dziedzina 1 z 8 w naszym podziale 216 trzonów z jawnego wykazu. W tej dziedzinie mamy 29 pytań.

Termin organizacja hierarchiczna, użyty w zarządzeniu nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 roku, oznacza

  1. a) sposób załatwiania spraw służbowych polegający na przekazywaniu dokumentów przez kolejnych przełożonych aż do tego, który jest uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy
  2. b) wyodrębnioną strukturę komendy lub komisariatu, powołaną do wykonywania zadań określonych w regulaminie organizacyjnym danej jednostki organizacyjnej Policji
  3. c) stan wewnętrznego zorganizowania Policji w systemie podporządkowania, a także wzajemnych uprawnień i obowiązków organów Policji oraz policjantów i pracowników Policji poprawna
  4. d) zestaw korpusów i stopni policyjnych ustanowionych ustawą o Policji wraz z zasadami starszeństwa wynikającymi z zajmowanego stanowiska służbowego
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zarządzenie definiuje organizację hierarchiczną jako stan wewnętrznego zorganizowania Policji, a nie jako sposób załatwiania spraw. Chodzi o system podporządkowania oraz o wzajemne uprawnienia i obowiązki organów Policji, policjantów i pracowników Policji. Kto myli to pojęcie z drogą służbową, bierze skutek za strukturę: droga służbowa jest tylko jednym z przejawów tej organizacji.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 6

Komórka organizacyjna to

  1. a) wyodrębniona struktura w rozumieniu przepisów regulujących szczegółowe zasady organizacji i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji poprawna
  2. b) jednostka organizacyjna Policji w rozumieniu przepisów regulujących szczegółowe zasady organizacji i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek Policji
  3. c) zespół policjantów wyznaczony przez kierownika jednostki organizacyjnej Policji do wykonania jednorazowego zadania służbowego o charakterze doraźnym
  4. d) stan wewnętrznego zorganizowania Policji w systemie podporządkowania oraz wzajemnych uprawnień i obowiązków organów Policji, policjantów i pracowników Policji
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Komórka organizacyjna to wyodrębniona struktura wewnątrz jednostki, a jednostka organizacyjna to sama komenda, komisariat albo inna jednostka Policji. Oba pojęcia zdefiniowano w tym samym paragrafie i różnią się jednym wyrażeniem, dlatego warianty wyglądają bliźniaczo. Sprawdzaj, czy w wariancie stoi „wyodrębniona struktura”, czy „jednostka organizacyjna Policji”.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 4

Pułapka: Mylenie komórki organizacyjnej z jednostką organizacyjną - obie definicje kończą się tym samym odesłaniem.

Termin przełożony, użyty w zarządzeniu nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 roku, oznacza

  1. a) policjanta lub pracownika Policji zobowiązanego z racji zajmowanego stanowiska albo na podstawie odrębnego przepisu lub decyzji uprawnionego organu do podporządkowania się rozkazom
  2. b) policjanta zajmującego stanowisko kierownicze bezpośrednio wyższe od stanowiska zajmowanego przez innego policjanta, poczynając od kierownika rewiru dzielnicowych lub dowódcy plutonu
  3. c) wyłącznie kierownika jednostki organizacyjnej Policji będącego organem Policji, uprawnionego do wydawania rozkazów i poleceń wszystkim policjantom pełniącym służbę w tej jednostce
  4. d) policjanta lub pracownika Policji uprawnionego z racji zajmowanego stanowiska albo na podstawie odrębnego przepisu lub upoważnienia do kierowania przebiegiem służby lub pracy innego policjanta poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przełożony kieruje przebiegiem służby lub pracy innego policjanta albo pracownika Policji, a podwładny jest zobowiązany do podporządkowania się. Definicje różnią się słowami „uprawniony” i „zobowiązany” i tylko po nich je rozróżnisz. Bezpośredni przełożony to osobne pojęcie z rozporządzenia o przebiegu służby, a nie z tego zarządzenia.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 1

Do podstawowych zadań ustawowych Policji NIE należy

  1. a) kontrola przestrzegania przepisów porządkowych i administracyjnych związanych z działalnością publiczną lub obowiązujących w miejscach publicznych
  2. b) ochrona nienaruszalności granicy państwowej oraz kontrola ruchu granicznego osób i towarów przekraczających tę granicę poprawna
  3. c) nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi w zakresie określonym w odrębnych przepisach
  4. d) przetwarzanie informacji kryminalnych, w tym danych osobowych, oraz prowadzenie zbiorów danych o odciskach linii papilarnych
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Katalog ustawowy obejmuje między innymi ochronę życia, zdrowia i mienia, ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego, profilaktykę, działania kontrterrorystyczne, wykrywanie i ściganie sprawców, nadzór nad formacjami ochronnymi, kontrolę przepisów porządkowych oraz przetwarzanie informacji kryminalnych. Ochrony granicy państwowej w nim nie ma, bo to zadanie Straży Granicznej. W pytaniach z zaprzeczeniem trzy warianty pochodzą z katalogu, a czwarty z zadań innej formacji.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 2

Pułapka: Szukanie wariantu najbardziej egzotycznego zamiast tego, którego po prostu nie ma w katalogu ustawowym.

Policja składa się z następujących rodzajów służb:

  1. a) kryminalnej, śledczej, spraw wewnętrznych, prewencyjnej, kontrterrorystycznej, zwalczania cyberprzestępczości i wspomagającej poprawna
  2. b) kryminalnej, śledczej, spraw wewnętrznych, prewencyjnej, kontrterrorystycznej i wspomagającej
  3. c) kryminalnej, dochodzeniowo-śledczej, prewencyjnej, ruchu drogowego, kontrterrorystycznej, zwalczania cyberprzestępczości i wspomagającej
  4. d) kryminalnej, śledczej, spraw wewnętrznych, prewencyjnej, kontrterrorystycznej, zwalczania cyberprzestępczości, wspomagającej i sądowej
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa wymienia siedem rodzajów służb i podaje je w stałej kolejności. Najczęściej gubi się służba zwalczania cyberprzestępczości, dopisana wraz z powołaniem CBZC, przez co starsze opracowania wciąż podają sześć rodzajów. Policja sądowa i wyodrębnione oddziały prewencji wchodzą w skład Policji, ale rodzajami służb nie są.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 4 ust. 1

Pułapka: Podawanie sześciu rodzajów służb, z pominięciem służby zwalczania cyberprzestępczości.

Które zdanie jest fałszywe?

  1. a) Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych policjantami.
  2. b) Komendant Główny Policji jest centralnym organem administracji rządowej i podlega ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
  3. c) Zastępców Komendanta Głównego Policji, w tym I Zastępcę, powołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji.
  4. d) Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Prezesa Rady Ministrów. poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Fałszywe jest zdanie, które odwraca organy: Komendanta Głównego Policji powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra, a nie minister na wniosek premiera. Minister powołuje dopiero zastępców i robi to na wniosek Komendanta Głównego. Trzy pozostałe zdania powtarzają art. 5 niemal dosłownie.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5 ust. 1-4

Centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest

  1. a) minister właściwy do spraw wewnętrznych, któremu podlega Komendant Główny Policji
  2. b) Komendant Główny Policji, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych poprawna
  3. c) wojewoda, działający przy pomocy komendanta wojewódzkiego Policji
  4. d) Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji, podległy Komendantowi Głównemu Policji
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Centralnym organem jest Komendant Główny Policji, a minister właściwy do spraw wewnętrznych jest wobec niego organem nadrzędnym, nie centralnym. Wojewoda działa wyłącznie na obszarze województwa. Komendant CBŚP jest organem Policji, ale podległym Komendantowi Głównemu i o właściwości wyznaczonej zadaniami Biura.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5 ust. 1

Jednym z podstawowych zadań Policji jest

  1. a) ochrona osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe oraz obiektów placówek dyplomatycznych obcych państw
  2. b) rozpoznawanie i zwalczanie zagrożeń godzących w bezpieczeństwo wewnętrzne państwa i jego porządek konstytucyjny
  3. c) ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra poprawna
  4. d) wykonywanie kar pozbawienia wolności i tymczasowego aresztowania oraz ochrona zakładów karnych i aresztów śledczych
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami stoi w katalogu na pierwszym miejscu i jest punktem wyjścia dla całej reszty zadań. Pozostałe warianty opisują zadania Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służby Więziennej. Brzmią poważnie, ale w ustawie o Policji ich nie znajdziesz.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 2 pkt 1

Bezpośrednim przełożonym policjanta dzielnicowego jest

  1. a) kierownik rewiru dzielnicowych poprawna
  2. b) komendant powiatowy (miejski) Policji jako przełożony właściwy w sprawach osobowych
  3. c) komendant wojewódzki Policji sprawujący nadzór nad służbą prewencyjną
  4. d) dyżurny jednostki organizacyjnej Policji w czasie pełnienia służby przez dzielnicowego
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Bezpośredni przełożony to osoba na stanowisku kierowniczym bezpośrednio wyższym, licząc od kierownika rewiru dzielnicowych albo dowódcy plutonu. Dla dzielnicowego jest nim więc kierownik rewiru dzielnicowych, a nie komendant komendy. Komendant powiatowy (miejski) jest przełożonym właściwym w sprawach osobowych i to zupełnie inne pojęcie.

Podstawa prawna: rozporządzenie MSWiA z 14.05.2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (t.j. Dz.U. 2023 poz. 2269), § 1 pkt 6

Pułapka: Uznawanie komendanta powiatowego (miejskiego) Policji za bezpośredniego przełożonego dzielnicowego.

Policjanta uprawnionego z racji zajmowanego stanowiska albo na podstawie odrębnego przepisu lub upoważnienia do kierowania przebiegiem służby lub pracy innego policjanta określa się mianem

  1. a) podwładnego
  2. b) kierownika komórki organizacyjnej
  3. c) dyżurnego jednostki organizacyjnej
  4. d) przełożonego poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: To dosłowna definicja przełożonego ze słowniczka zarządzenia. Podwładny opisany jest w tym samym miejscu odwrotnie: nie kieruje, tylko podporządkowuje się zarządzeniom, rozkazom, poleceniom i wytycznym. Kierownik komórki organizacyjnej bywa przełożonym, ale to nazwa stanowiska, a nie pojęcie definiowane w tym przepisie.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 1

Droga służbowa to

  1. a) stan wewnętrznego zorganizowania Policji w systemie podporządkowania oraz wzajemnych uprawnień i obowiązków organów Policji, policjantów i pracowników Policji
  2. b) obowiązek zwracania się przez policjanta wyłącznie do kierownika jednostki organizacyjnej będącego organem Policji, z pominięciem pozostałych przełożonych
  3. c) sposób załatwiania spraw służbowych polegający na przekazywaniu informacji, dokumentów albo rzeczy przez podwładnych za pośrednictwem wszystkich kolejnych przełożonych poprawna
  4. d) tryb rozpatrywania skarg na czynności policjantów przez przełożonego wyższego stopnia niż ten, którego czynność objęta skargą dotyczy
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Droga służbowa to sposób załatwiania spraw, a nie struktura Policji. Działa w obie strony: informacje, dokumenty i rzeczy idą w górę przez wszystkich kolejnych przełożonych, a rozkazy, polecenia i wytyczne wracają w dół przez kolejnych niższych przełożonych. Słowo „wszystkich” jest tu istotne, bo pominięcie przełożonego jest dopuszczalne tylko w wypadkach wskazanych w zarządzeniu.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 5

Komendant Główny Policji jest przełożonym

  1. a) wyłącznie komendantów wojewódzkich Policji oraz Komendanta Stołecznego Policji
  2. b) wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych policjantami poprawna
  3. c) policjantów pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji oraz w CBŚP i BSWP
  4. d) wszystkich policjantów oraz żołnierzy Żandarmerii Wojskowej wykonujących zadania Policji
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa mówi wprost o wszystkich funkcjonariuszach Policji i od tego miejsca nazywa ich policjantami. Nie ma tu żadnego ograniczenia do kadry kierowniczej ani do jednostek centralnych. Żandarmeria Wojskowa wykonuje zadania Policji wobec żołnierzy, ale jest odrębną formacją i Komendantowi Głównemu nie podlega.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5 ust. 2

Komendanta Głównego Policji powołuje i odwołuje na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych

  1. a) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
  2. b) Rada Ministrów
  3. c) Prezes Rady Ministrów poprawna
  4. d) Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, a wniosek składa minister właściwy do spraw wewnętrznych. Prezydent mianuje policjantów na pierwszy stopień oficerski oraz na stopnie generalskie i z obsadą tego stanowiska nie ma nic wspólnego. Najczęstszy błąd polega na przeniesieniu tu trybu, który dotyczy zastępców Komendanta Głównego.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5 ust. 3

Pułapka: Mylenie organu powołującego Komendanta Głównego Policji z organem powołującym jego zastępców.

Załatwianie spraw służbowych polegające na przekazywaniu informacji lub dokumentów albo rzeczy przez podwładnych za pośrednictwem wszystkich kolejnych przełożonych, aż do tego, który jest uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy, jak również przekazywanie rozkazów, poleceń lub wytycznych od przełożonego uprawnionego do ich wydania, przez kolejnych niższych przełożonych do podwładnego to

  1. a) droga służbowa poprawna
  2. b) organizacja hierarchiczna
  3. c) zwierzchnictwo służbowe
  4. d) tryb odwoławczy w sprawach osobowych
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zacytowany opis jest dosłowną definicją drogi służbowej ze słowniczka zarządzenia. Organizacja hierarchiczna to pojęcie szersze - stan zorganizowania całej Policji, w którym droga służbowa jest tylko sposobem załatwiania spraw. Pytanie 87 pyta o to samo od drugiej strony: tam definicja jest odpowiedzią, a nie treścią pytania.

Podstawa prawna: zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z 16.12.2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz.Urz. KGP 2018 poz. 89), § 1 pkt 5

Pułapka: Mylenie drogi służbowej z organizacją hierarchiczną, czyli sposobu działania ze strukturą.

Zastępców Komendanta Głównego Policji, w tym I zastępcę, powołuje

  1. a) i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych
  2. b) i odwołuje Komendant Główny Policji po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych
  3. c) i odwołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Prezesa Rady Ministrów
  4. d) i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zastępców, w tym I Zastępcę, powołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, ale dopiero na wniosek Komendanta Głównego Policji. Przy samym Komendancie Głównym wniosek biegnie w przeciwną stronę: składa go minister, a powołuje Prezes Rady Ministrów. Kto zapamiętał samo słowo „minister”, myli oba przepisy.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5 ust. 4

Pułapka: Odwracanie kierunku wniosku: przy zastępcach wniosek składa Komendant Główny Policji, a nie minister.

Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji powołuje, spośród oficerów Policji i odwołuje

  1. a) Komendant Główny Policji
  2. b) minister właściwy do spraw wewnętrznych poprawna
  3. c) minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji
  4. d) Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Komendanta BSWP powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, i robi to samodzielnie. To wyjątek: Komendanta CBŚP ten sam minister powołuje już na wniosek Komendanta Głównego Policji. Biuro Spraw Wewnętrznych zajmuje się przestępczością policjantów, więc ustawa celowo odsuwa Komendanta Głównego od obsady tego stanowiska.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5b ust. 4

Pułapka: Przenoszenie na Komendanta BSWP trybu przewidzianego dla Komendanta CBŚP, gdzie minister działa na wniosek Komendanta Głównego Policji.

Organami administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego są

  1. a) wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji oraz komendant komisariatu Policji poprawna
  2. b) komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji oraz komendant komisariatu Policji, bez udziału wojewody
  3. c) wojewoda, marszałek województwa oraz komendant wojewódzki Policji działający zawsze w imieniu własnym
  4. d) wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Policji oraz starosta przy pomocy komendanta powiatowego (miejskiego) Policji
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Organami są wojewoda działający przy pomocy komendanta wojewódzkiego, komendant powiatowy (miejski) i komendant komisariatu Policji. Komendant wojewódzki działa w imieniu własnym tylko w sprawach operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych, ścigania wykroczeń oraz wydawania indywidualnych aktów administracyjnych. Starosta i marszałek województwa organami Policji nie są.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 6 ust. 1

Pułapka: Wykreślanie wojewody z katalogu i uznawanie komendanta wojewódzkiego za samodzielny organ we wszystkich sprawach.

Komendanci Policji składają roczne sprawozdania ze swojej działalności oraz informacje o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego

  1. a) wyłącznie Komendantowi Głównemu Policji oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
  2. b) właściwym miejscowo prokuratorom oraz prezesom sądów rejonowych i sądów okręgowych
  3. c) właściwym wojewodom, starostom, wójtom (burmistrzom lub prezydentom miast), a także radom powiatu i radom gmin poprawna
  4. d) sejmikowi województwa, marszałkowi województwa oraz wojewódzkiej komisji bezpieczeństwa i porządku
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Sprawozdania i informacje idą na zewnątrz Policji: do wojewodów, starostów, wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz do rad powiatu i rad gmin. Sądom i prokuratorom przekazuje się je tylko w zakresie wykrywania przestępstw i ścigania sprawców, i wyłącznie na żądanie. Art. 10 ust. 1a wyłącza z tego wyłącznie Komendanta Stołecznego Policji i komendantów rejonowych - dla nich adresatem jest Prezydent m.st. Warszawy i rada miasta.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 10 ust. 1

Policja w celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw i wykroczeń wykonuje czynności

  1. a) wyłącznie operacyjno-rozpoznawcze oraz dochodzeniowo-śledcze, bez czynności administracyjno-porządkowych
  2. b) operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i kontrolno-nadzorcze
  3. c) administracyjno-porządkowe, prewencyjne i kontrterrorystyczne
  4. d) operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Rodzaje czynności są trzy i wymienia je jeden przepis: operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe. Czynności kontrolno-nadzorczych ustawa nie zna, a prewencja i działania kontrterrorystyczne to rodzaje służb, nie rodzaje czynności. Pytanie 192 stoi na tym samym przepisie, ale pyta o cel, w jakim te czynności się wykonuje.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 14 ust. 1

Do głównych zadań Policji należą

  1. a) ochrona granicy państwowej oraz kontrola legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w strefie nadgranicznej
  2. b) wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców, a także prowadzenie działań kontrterrorystycznych poprawna
  3. c) wykonywanie orzeczeń o karze pozbawienia wolności oraz konwojowanie osób tymczasowo aresztowanych
  4. d) prowadzenie kontroli celno-skarbowej oraz zwalczanie przestępczości akcyzowej na obszarze całego kraju
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie sprawców to jeden z punktów katalogu, a działania kontrterrorystyczne dopisano do niego osobnym punktem. Pozostałe warianty należą do Straży Granicznej, Służby Więziennej i Krajowej Administracji Skarbowej. Słowo „główne” w trzonie nic nie zmienia - ustawa zna tylko zadania podstawowe.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 2 pkt 3a i 4

W skład jednostek Policji wchodzi

  1. a) policja sądowa, a także wyodrębnione oddziały prewencji oraz Akademia Policji w Szczytnie poprawna
  2. b) Żandarmeria Wojskowa, wykonująca zadania przewidziane dla Policji w stosunku do żołnierzy
  3. c) Straż Graniczna, wykonująca zadania Policji na obszarze przygranicznym oraz w portach lotniczych
  4. d) Służba Ochrony Państwa, wykonująca zadania Policji wobec osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: W skład Policji wchodzi policja sądowa, a obok niej wyodrębnione oddziały prewencji oraz Akademia Policji w Szczytnie ze szkołami i ośrodkami szkolenia. Żandarmeria Wojskowa wykonuje zadania Policji wobec żołnierzy, ale jest odrębną formacją i w skład Policji nie wchodzi. Tak samo Straż Graniczna i Służba Ochrony Państwa - to samodzielne formacje z własnymi ustawami.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 4 ust. 2 i 3

Do podstawowych zadań Policji należą

  1. a) sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności oraz doprowadzanie skazanych do zakładów karnych i aresztów śledczych
  2. b) rozpoznawanie i wykrywanie przestępstw skarbowych oraz prowadzenie kontroli celno-skarbowej wobec przedsiębiorców
  3. c) inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym poprawna
  4. d) ochrona granicy państwowej na lądzie i na morzu oraz kontrola ruchu granicznego osób i towarów
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Profilaktyka jest w katalogu zadań podstawowych wymieniona wprost, razem ze współdziałaniem z organami państwowymi, samorządowymi i organizacjami społecznymi. Pozostałe warianty opisują zadania Służby Więziennej, Krajowej Administracji Skarbowej i Straży Granicznej. Trzon 13 pyta o ten sam katalog od strony zaprzeczenia.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 2 pkt 3

Policja jako umundurowana i uzbrojona formacja służąca społeczeństwu przeznaczona jest do

  1. a) ochrony niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnienia nienaruszalności granic
  2. b) ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa oraz jego porządku konstytucyjnego
  3. c) ochrony osób, mienia, obiektów i obszarów na podstawie umów zawieranych z podmiotami gospodarczymi
  4. d) ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przeznaczenie Policji opisują dwa człony: ochrona bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywanie bezpieczeństwa i porządku publicznego. Ochrona niepodległości i granic należy do Sił Zbrojnych i Straży Granicznej, a ochrona porządku konstytucyjnego do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Ochrona na podstawie umów to domena specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, nad którymi Policja jedynie sprawuje nadzór.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 1

W granicach swych zadań Policja wykonuje czynności

  1. a) operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe wyłącznie na polecenie sądu, prokuratora albo organów administracji państwowej i samorządu terytorialnego
  2. b) operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe w celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, przestępstw skarbowych i wykroczeń poprawna
  3. c) operacyjno-rozpoznawcze i dochodzeniowo-śledcze w celu poszukiwania osób ukrywających się przed organami ścigania, z wyłączeniem poszukiwania osób zaginionych
  4. d) administracyjno-porządkowe i kontrolno-nadzorcze w celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, przestępstw skarbowych oraz wykroczeń
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Rodzaje czynności są trzy, a przepis dopisuje do nich cel: rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw, przestępstw skarbowych i wykroczeń. Przestępstwa skarbowe wypadają z pamięci najczęściej, choć stoją w tym samym punkcie. Czynności na polecenie sądu czy prokuratora są w kolejnym ustępie i zakresu działania Policji nie wyczerpują.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 14 ust. 1

Pułapka: Pomijanie przestępstw skarbowych przy wyliczaniu celów, dla których Policja wykonuje te czynności.

Umundurowana i uzbrojona formacja służącą społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego, to

  1. a) Żandarmeria Wojskowa
  2. b) Straż Graniczna
  3. c) Policja poprawna
  4. d) Służba Ochrony Państwa
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ta definicja odnosi się wyłącznie do Policji, a ustawa dodatkowo zastrzega, że sama nazwa przysługuje tylko tej formacji. Żandarmeria Wojskowa również jest umundurowana i uzbrojona, lecz działa w Siłach Zbrojnych i wobec żołnierzy. Straż Graniczna i Służba Ochrony Państwa mają węższe przeznaczenie zapisane we własnych ustawach.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 1

Wskaż rodzaj służby, który nie wchodzi w skład rodzajów służb w Policji.

  1. a) służba dochodzeniowo-śledcza poprawna
  2. b) służba zwalczania cyberprzestępczości
  3. c) służba kontrterrorystyczna
  4. d) służba spraw wewnętrznych
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Służby dochodzeniowo-śledczej w Policji nie ma - jest służba śledcza, a określenie „dochodzeniowo-śledcze” nazywa rodzaj czynności, nie rodzaj służby. Rodzajów służb jest siedem i wszystkie trzy pozostałe warianty z tego katalogu pochodzą. Cała trudność polega na podobieństwie nazw.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 4 ust. 1

Pułapka: Branie nazwy rodzaju czynności za nazwę rodzaju służby.

Do zadań Policji należy

  1. a) wydawanie zezwoleń na przeprowadzanie zgromadzeń publicznych oraz ich rozwiązywanie w razie naruszenia prawa
  2. b) prowadzenie ewidencji ludności oraz wydawanie dowodów osobistych i paszportów obywatelom polskim
  3. c) sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem kary ograniczenia wolności i prac społecznie użytecznych
  4. d) nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi w zakresie określonym w odrębnych przepisach poprawna
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi jest w katalogu wymieniony wprost, choć kojarzy się raczej z pracą urzędniczą niż z patrolem. Pozostałe warianty to sprawy gminy, organów ewidencji ludności i sądu. Zakres tego nadzoru wyznaczają odrębne przepisy, a nie sama ustawa o Policji.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 2 pkt 5

Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji jest organem Policji podległym

  1. a) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
  2. b) Komendantowi Głównemu Policji poprawna
  3. c) Prezesowi Rady Ministrów
  4. d) Prokuratorowi Krajowemu
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Komendant CBŚP podlega Komendantowi Głównemu Policji, kieruje Biurem i jest przełożonym jego policjantów. Powołuje go wprawdzie minister właściwy do spraw wewnętrznych, ale podległość służbowa i tryb powołania to dwie różne rzeczy. Tak samo ułożona jest pozycja Komendanta BSWP.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 5a ust. 2

Pułapka: Mylenie podległości służbowej z trybem powołania na stanowisko.

Policja jest formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do

  1. a) zapewnienia bezpieczeństwa Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i innych osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe
  2. b) utrzymywania gotowości bojowej państwa i wykonywania zadań w czasie stanu wojennego oraz stanu wyjątkowego
  3. c) ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego poprawna
  4. d) ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego na obszarze gmin, które zawarły porozumienie z komendantem powiatowym Policji
Sierżant Sokół wyjaśnia:

Dlaczego tak: Formuła ustawowa ma dwa człony i oba trzeba oddać: ochronę bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywanie bezpieczeństwa i porządku publicznego. Ochrona osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe należy do Służby Ochrony Państwa. Policja działa na obszarze całego kraju z mocy ustawy, a nie na podstawie porozumień z gminami.

Podstawa prawna: ustawa o Policji (t.j. Dz.U. 2025 poz. 636), art. 1 ust. 1

Wróć do spisu dziedzin albo przećwicz ten materiał w testach i na fiszkach. Tam czekają pytania ułożone przez nas ponad jawny wykaz - z tych samych przepisów, ale postawione inaczej, żeby sprawdzić, czy naprawdę rozumiesz przepis, a nie pamiętasz jedno zdanie.